سایه روشن

از تهی سرشار
جویبار لحظه ها جاری ست
چون سبوی تشنه کاندر خواب بیند آب ، واندر آب بیند سنگ
دوستان و دشمنان را می شناسم من
 زندگی را دوست می دارم
 مرگ را دشمن
 وای ، اما با که باید گفت این ؟ من دوستی دارم
که به دشمن خواهم از او التجا بردن
جویبار لحظه ها جاری...

م.امید

به نام تنها ترين...

 مردي به همراه سگ و اسبش در بياباني سرگردان بودند در حالي كه هر سه از تشنگي رنج ميبردند.ناگهان صاعقه اي امد و هر سه را كشت...اما انها نفهميدند كه مرده اند وهمچنان ميرفتند...در اين حين به مكاني رسيدند مملوء از درختان زيبا كه رودي با ابي زلال و گوارا از بين انها ميگذشت...مرد از پيرمردي كه بر سر راه ورود به انجا نشسته بود پرسيد نام اين مكان چيست ؟پيرمرد پاسخ داد: بهشت... مرد از او خواست تا بگذارد خود و دوستانش در انجا كمي اب بنوشند و استراحت كنند. پيرمرد گفت : خود ميتواني داخل شوي اما ورود حيوانات به بهشت ممنوع است...مرد نگاهي به دوستانش انداخت و نپذيرفت... انها به راه خود ادامه دادند در كنار هم...تا اينكه به مكان ديگري رسيدند كه سرسبز بود و ارامش بخش... جواني زيبا بر سردر انجا ايستاده بود...مرد از او پرسيد من ودوستانم ميتوانيم داخل شويم و كمي اب بنوشيم ؟ مرد جوان پاسخ داد : اري... چرا كه نه. مرد در حالي كه از او دور ميشد پرسيد نام اينجا چيست؟ مرد جوان گفت بهشت... مرد با تعجب پرسيد ولي ما چندي پيش به بهشت رسيديم... مرد جوان لبخندي زد و گفت : نه. نام انجا بهشت نبود جهنم بود...

زيرا كساني كه حاضرند به خاطر خود دوستانشان را فراموش كنند بايند همانجا بمانند...

  پاؤولو كوييلو

سلام..

.مهندسی صنایع یکی از رشته های نو و جالب دانشگاهی با دامنه وسیعی از فعالیت هاست..

آشنایی هرچند مختصر با این رشته ی زیبای تحصیلی خالی از لطف نیست...   

رشته مهندسي صنايع :

بیا ره توشه برداریم

قدم در راه بگذاریم

کجا ؟ هر جا که اینجا نیست...

من اینجا از نوازش نیز چون ازار ترسانم

بیا ای خسته خاطر دوست

ای مانند من دلکنده و غمگین

من اینجا بس دلم تنگ است

بیا ره توشه برداریم ...

قدم در راه بی برگشت بگذاریم

ببینیم اسمان هر کجا ایا همین رنگ است.....؟

م.امید

سلام....امیدوارم خوب باشید.

مساله ی "رجعت" خیلی موضوع مهم و در عین حال سوال برانگیزیه...

"بازگشت به زندگی دنیوی پس از مرگ" شاید تعبیر مناسبی برای مفهوم رجعت باشه

 فکر میکنم برای شما هم جالب باشه...    

به نام خدا...

رجعت در لغت به معناي «بازگشت » بكار مي رود ودر اصطلاح به بازگشت گروهي از مردگان به اين جهان همزمان با قيام جهاني حضرت مهدي عليه السلام گفته مي شود ، و طبعاً بازگشت اين گروه قبل از فرا رسيدن رستاخيز خواهد بود . روي اين اصل گاهي از رجعت در شمار رويدادهاي قبل از قيامت ياد مي شود و گاهي در زمره حوادث مربوط به ظهور مهدي منتظر ذكر مي شود . ولي بايد دانست كه مساله رجعت از ديدگاه شيعه رويدادي است مستقل از دو موضوع ياد شده ( قيامت ـ و ظهور حضرت مهدي ) ، اگر چه بين هر سه موضوع پيوند زماني برقرار است

برخي از آيات قرآن شريف وروايات منقول از خاندان رسالت از بازگشت گروهي از انسانها به دنيا پيش از بر پائي رستاخيز گزارش مي دهند.

 از نظر شيعه اماميه رجعت عبادت است از عقيده به بازگشت ائمه معصومين و دو گروه از اين امت يعني مومنين محض و كافرين محض پس از ظهور حضرت مهدي (عج) رجعت آغاز مي‌گردد و عده‌اي از مومنين خالص براي مساعدت آن حضرت و نيز گروهي از بدان سراسر آلوده از قبرها زنده مي‌شوند و به اين جهان مادي باز مي‌گردند

 «از ديدگاه ما (شيعيان ) رجعت به ( گروهي از ) مؤمنان راستين و كافران فرو رفته درگرداب كفر و الحاد اختصاص دارد و كسي غير از اين دو گروه به دنيا باز نخواهد گشت 4».    علامه مجلسي

  شيعيان به پيروي از فرموده پيامبر گرامي و با رجوع به عترت نبوي بر اين عقيده اند كه پيش از تحقق قيامت كبري رويدادي خاص در جهان به وقوع مي پيوندد و جمعي ازمردگان به دنيا باز مي گردند . اين رويداد را «رجعت » مي گويند و گاهي از آن به «قيامت صغري» تعبير مينمايند .

مساله رجعت و ظهور امام عصر عليه السلام دو رويداد مستقل از يكديگرند.... . البته بر اساس روايات موجود ، بين ظهور مهدي منتظر و وقوع رجعت پيوند زماني وجود دارد ، ولي اين پيوند هرگز نشانه اتحاد و يگانگي دو مساله نمي باشد .

نخست بايد دانست كه مسأله رجعت به جهان مادي با مسأله حيات مجدد در روز رستاخيز كاملاً مشابهت دارد و رجعت و معاد دو پديده همگون هستند ، با اين تفاوت كه رجعت محدودتر بوده و قبل از قيامت به وقوع مي پيوندد ؛ اما در قيامت همه انسانها برانگيخته شده زندگي ابدي خود را آغاز مي كنند . بنابراين كساني كه امكان حيات مجدد را در روز رستاخيز پذيرفته اند ،بايد رجعت را كه زندگي دوباره در اين جهان است ممكن بدانند

 بر هيچكس پوشيده نيست كه آدمي با فرا رسيدن پيك اجل از ميان نمي رود . بلكه تنها ارتباط بدن وي با روح قطع شده حيات مادي از كالبد او رخت بر مي بندد . روح هرگز نمي ميرد ومرگ جز گسسته شدن پيوند روح از بدن چيز ديگري نيست ، و اين گسستگي تا روز رستاخيز ادامه دارد ودر آن هنگام كه خداي قادر قاهر همه آفريدگان را زنده مي كند ، بار ديگر اين روح به بدن بازگشته و جسم بيجان حيات دوباره مي يابد .

طبق آنچه از روايات بدست مي‌آيد، رجعت، عالمي است بين دنيا و آخرت نه تماما خصوصيات آخرت را داراست و نه تماما وضعيت دنياي فعلي ما را دارد. بلكه عالمي است كه لطيف‌تر از جهان مادي فعلي ما اما نه به لطافت روز رستاخيز.

علامه طباطبايي در الميزان مي‌فرمايد: "رجعت از مراتب روز قيامت است اگر چه در كشف و ظهور پايين‌تر از روز قيامت است و دليل پايين تر بودن آن از قيامت عبارتست از امكان شر و فساد در آن

امام صادق (ع)می فرمایند :"رجعت امری همگانی نیست بلکه امری اختصاصی است و تنها کسانی رجعت می کنند که ایمان خالص و یا شرک خالص رسیده باشند "از این رو بازگشت مجدد این دو گروه به دنیا به منظور تکمیل یک حلقه تکاملی برای گروه اول و پست ترین درجه انحطاط برای گروه دوم است

 امام باقر (ع) در تفسیر آیه 9 در سوره ی توبه می فرمایند:"خداوند دین حق را در رجعت  بر سایر ادیان غلبه و برتری می دهد

 آنچه در رجعت ادعا شد جز این نیست که بار دیگر روحی که از بدن جدا شده پیش از قیامت دیگر بار به همان بدن برگردد و در این مدت روح به بدن دیگری انتقال نمی یابد ولی در تناسخ به محض اینکه روح از یک بدن جدا شود به بدن دیگری انتقال می یابد و این سیر تبدل ابدان پیوسته ادامه دارد

سيب...